Çorum’un ara sokaklarında, rutubetli bir kiralık evin duvarları arasında yankılanan bu feryat, aslında bir annenin en temel hakkı olan “evlatlarına kavuşma” mücadelesi. Ulukavak Mahallesi, Akpınar Caddesi’nde yaşam mücadelesi veren Hülya Demir, hem yoksulluğun pençesinde kıvranıyor hem de evlat hasretiyle yanıp tutuşuyor.
Sevgi Evleri’ndeki Çocuklarına Hasret Kaldı
Üç yıl önce eşinden ayrılmasıyla başlayan zorlu süreç, Hülya Demir’in dünyasını başına yıktı. Maddi imkansızlıklar ve çaresizlik nedeniyle iki evladı devlet korumasına alınarak Sevgi Evleri’ne yerleştirildi. O günden beri çocuklarından ayrı kalmanın acısını yaşayan acılı anne, “Onlarsız geçen her gün benim için bir ömür gibi. Tek isteğim çocuklarıma sarılabilmek, onları yeniden dizimin dibinde görebilmek,” diyerek yetkililere sesleniyor.
Bir Kuru Ekmeğe Muhtaç Bir Yaşam
Hülya Demir, yaşlı annesi Şaziye ve babası Hüseyin Demir ile birlikte yaşam mücadelesi veriyor. Ailenin tek gelir kapısı ise babasının üç ayda bir aldığı yaşlılık maaşı. * Barınma Sorunu: Artan kira bedelleri karşısında çaresiz kalan aile, kıt kanaat geçinmeye çalışıyor.
- Maddi İmkansızlık: Çoğu zaman sofralarına koyacak bir sıcak yemek bulamayan aile, deyim yerindeyse “bir kuru ekmeğe” muhtaç durumda.
- Manevi Çöküş: Maddi imkansızlıklar bir yana, evlatlarından koparılmış olmanın verdiği manevi yıkım Hülya Demir’i günden güne eritiyor.
Hayırseverlere ve Yetkililere Çağrı
“Çocuklarımı geri alabilmem için uygun bir yaşam alanımın ve düzenli bir gelirim olması gerekiyor,” diyen çaresiz anne, hem devlet yetkililerinden destek bekliyor hem de Çorumlu hayırseverlerin uzatacağı bir yardım eline ihtiyaç duyuyor.
“Ben sadece anne olmak, yavrularımın karnını doyurmak ve onlarla aynı çatının altında uyumak istiyorum. Lütfen sesimi duyun!”
