Genç futbolcu, ” Sesime ses, elime el verin ne olur”

 

 

 

Böyle idi

Böyle oldu

 

”Futbola geri dönmek istiyorum”

2017 yılı 10 ayında  Çorum Mecitözü İlçesi Geykoca yolunda  Üniversite imtihanından evine döndüğü sırada geçirdiği trafik kazası sonucu omuriliği kırılan ve 15 aydır tedavi gören Mecitözü sporun genç futbolcusu yetkililerden ve duyarlı vatandaşlardan yardım bekliyor.

Çiftçi babasının ve 80 yaşındaki Baba annesi ile birlikte hayata tutunma mücadelesi veren Can Yediren (23), Çorum Hitit Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Beyin cerrahisi servisinden sonra Fizik Tedavi Rehabilitasyon merkezinde tedavi gördü. Daha sonra, Ankara Gata Rehabilitasyon Merkezi ve Samsun 19 Mayıs Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon merkezinde tedavi alan Can Yediren’in belden altı hissetmiyor. Hücre tedavisi araştırmalarını yaptığını ve ekonomilerinin bu tedaviye yetmediğini belirten Genç futbolcu, ”Unutulmak ve kaderime terk edilmek istemiyorum. Sesimi ne olur duyun. Yatağa bağlı kalmak istemiyorum. Ekonomimizin yeterli olmaması benim suçum değil. Yürümek, futbol oynamak istiyorum. Benim sesimi birileri duysun ne olur. 15 ay yatağa mahkum yaşadım sağlığıma kavuşmam için tıp da çareler var. Ama benim bu tedavinin yapılması için gereken bütçem yok. Vatandaşlardan ve Devletimden benim sesime kulak verecek ve beni duyacak insanların olduğunu biliyorum. Ne olur beni duyun. Sesime ses verin” dedi.

Can Yediren’in ibretlik hayat hikayesi 2 yaşında ailesinin dağılması ile başlamış.

Can , ” Kader mi yazgımı bilmiyorum ama, ben 2 yaşında babam ve annemin ayrılması ile hayata 1 sıfır yenik başladım. Çocukluğumu bu gün 80 yaşında olan Baba annemle yaşadım. Ailem birlikte olsaydı bunlar başıma gelirmiydi bilmiyorum, ama hayat ilk oyununu 2 yaşında yaptı bana. Hayata tutunmak isterken bir trafik kazasında hayatımın baharında yatağa mahkum oldum. 15 aydır Hastanelerde ve yataklarda zaman geçiriyorum. 80 Yaşındaki baba anneme her zaman olduğu gibi bu halimle de yük olmaya devam ediyorum. Mankenlik yapmaya başlamıştım, futbol oynuyordum, voleybol oyuncusuyum. Yani hareketli bir birey iken yatağa mahkum olmak çok kötü bir duygu. Yürümeyi özledim. Koşmayı top oynamayı özledim. Lütfen, futbol oynadığım günlerdeki gibi yine yanımda olun. Unutmayın beni. Tutun elimden, sesime ses verin. Beni yataktan kurtarın. Ayağa kalkmak için bazı insanların kendi atölyelerinde yaptığı aletleri yatak odama kurdurdum ve çalışmalarımı yapıyorum Ama yetmiyor.”

Haber – Fotoğraf

Cuma Şahin/ Çorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.